تحقیق درباره کودک و لکنت زبان

تحقیق درباره کودک و لکنت زبان

تحقیق درباره کودک و لکنت زبان

قالب فایل(ورد)

لینک دانلود پایین صفحه

تعداد صفحه:8

بخشی از متن

در مواقع مقتضي ، توصيه هاي مستقيمي به كودك ارائه نماييد.

بعد از اين كه كودك سؤال كرد : "چرا لكنت دارم"؟ ممكن است بپرسد: "چطور مي توانم جلوي لكنت خودم را بگيرم"؟ در اين هنگام بهترين توصيه اين است كه به او بگوييد: "خيلي تقلا نكن" و يا ، "سعي كن راحت و آرام باشي ، به خودت اصلاً فشار نياور و عضلات دست و صورت خودت را سفت نكن" . يكي از والدين اين مسئله  را با گره كردن مشت خود و فشار دادن آن و سپس باز كردن تدريجي و آهسته مشت خود و رها كردن انگشتان ( حالت آرام ) ، در حالي كه صدايي از دهانش ( مثل اف يا آه ه ) خارج مي شد نشان مي داد . شما هم مي توانيد دو طريق مختلف در صحبت كردن را به كودكتان نشان دهيد. 1- با زحمت و تقلا صحبت كردن كه اضطراب فرد را افزايش مي دهد و اختلال كلام را بيشتر مي نمايد و 2- خيلي راحت و نرم و روان و آسان حرف زدن و صداها و كلمات را ادا كردن .

بايد به كودك بقبولانيد كه اگر چه او نياز دارد كه صداها يا كلمات را تكرار كند ، بهتر است خيلي راحت و آرام اين كار را انجام دهد و به خودش فشار نياورد. چرا كه همين تقلا كردن هاست كه نارواني او را بدتر مي كند. اگر كودك بگويد كه من نمي توانم جور ديگري صحبت كنم ، فرصت لازم را به او بدهيد تا راه آسان و راحت صحبت كردن را ياد بگيرد. اما مهمتر از همه ي اينها ، به خاطر داشته باشيد كه وقتي كودك نمي تواند و يا نمي خواهد مطابق توصيه هاي شما عمل كند، ناراحت و برانگيخته نشويد.

به كودك خود نگوييد كه چطور لكنت نداشته باشد . توصيه هايي از قبيل : " يك نفس عميق بكش" ، "قبل از صحبت كردن اول فكر كن ببين چه مي خواهي بگويي" و يا "آهسته حرف بزن" و... مشكل كودك را لااقل از سه جهت بيشتر مي كند: اول اين كه اين فكر به كودك القا مي شود كه اگر او كارها را درست انجام مي داد ، ديگر لكنت نداشت ؛ ثانياً اين توصيه ها سبب مي شود كه كودك به دليل آنكه نتوانسته است آنها را به خوبي به كار ببندد احساس گناه نمايد ؛ و بالاخره اين قبيل رهنمودها غالباً موجب به وجود آمدن رفتارهاي زايد و اضافي در كودك شده ، نه تنها باعث ناراحتي و پريشاني خاطر او و مخاطبانش مي گردد، بلكه عامل مهمي براي بيشتر به تأخير افتادن رواني كلام او مي شود.

با تشويق كودك به صحبت كردن ، ترس ها و دلسردي هاي او را كم كنيد

يكي از بهترين روش ها براي اين منظور آن است كه كودك را ترغيب و تشويق نماييد تا درباره دلسردي ها و سرخوردگي ها ، ترس ها ، نگراني ها و اضطراب هايش صحبت كند . اين بدان معناست كه شما بايد خودتان را آماده كنيد تا بدون آنكه بخواهيد انتقادي از كودك بكنيد و يا رفتارش را تكذيب نماييد ، كاملاً احساسات او را درك كنيد و بپذيريد ، بدون توجه به اين كه احساسات او از نظر شما چقدر غيرمنطقي و نامعقول باشد. خاطرتان باشد كه اين قبيل احساسات كودك نشانه هايي از ضعف و يا بي كفايتي او نيست، اينها نشان مي دهند كه كودك شما يك انسان است. يكي از والدين با بازگو كردن تجارب خودش در گذشته و حال در مورد ترس ، توانسته بود اين فكر را به كودك بقبولاند كه هر كسي از بعضي چيزها ترسيده ، و يا مي ترسد، بنابراين اشكالي ندارد كه آدم از چيزهاي خاصي بترسد ، اما آنچه مهم است اين است كه ما مي توانيم ياد بگيريم كه ميزان ترسمان را كاهش دهيم